zondag 4 oktober 2015

Een raamwerk is nodig, maar juist het niets maakt het bruikbaar!

Spaken komen samen in een naaf, maar de lege ruimte maakt de kar bruikbaar. Een pot bestaat uit klei, maar de lege ruimte maakt de pot bruikbaar. Balken en stenen vormen een huis, maar de lege ruimte maakt het huis bruikbaar. Alleen het niets is bruikbaar.
Lao Tse

Laatst kwam ik een foto van mijzelf tegen waarop ik als jong meisje viool speel. Hoewel ik dat heel leuk vond, ben ik er niet mee verder gegaan. Ik kan er nu dan ook niks meer van. Hoe komt het dat ik nog steeds wél goed piano speel en het viool spelen me nooit echt eigen heb kunnen maken? Ondanks dat ik het allebei graag wilde?



Wanneer ik nu terugkijk, waren er voor het leren pianospelen een aantal voorwaarden vervuld, die er bij het viool spelen niet waren:

  • Piano spelen raakte mijn hart, terwijl ik vooral viool wilde leren spelen, omdat het een uitdaging was.
  • Mijn buren gaven regelmatig complimenten over hoe ik vooruit was gegaan op de piano. Bij het viool spelen was hun reactie: 'Kun je niet weer piano spelen?'.
  • Bij de piano had ik altijd een duidelijk doel voor ogen: ik wist steeds welk specifiek stuk ik graag wilde leren spelen. Daar ging ik dan vol voor. Bij de viool wilde ik gewoon viool leren spelen.
  • We hadden thuis een piano. Die was daardoor altijd dichtbij. De viool had ik zelf voor twee jaar gehuurd, waarna ik hem moest kopen. Dat was me te duur.
Voor continu leren en verbeteren in teams geldt hetzelfde. Om het op gang te brengen en vast te houden, zijn een aantal basisprincipes van belang. Dan en Chip Heat laten dit mooi zien in hun boek Switch (en zie ook ons artikel 'Veranderingen die je har(d)t raken').





Als je een verandering voor elkaar wilt krijgen geven Dan en Chip Heat de volgende tips: 

  • Effen het pad. Dit kan door elementen in te bouwen waardoor het niet mis kán gaan, routine aan te brengen en het groepsdenken te benutten.
  • Raak mensen in het hart (waardoor ze de verandering zelf willen) en bevorder hun zelfvertrouwen.
  • Breng het doel dichterbij door het kleiner - en daarmee vaak ook eenvoudiger - te maken. 
  • Laat zien waar het goed gaat.

En kijk, dán heb je het over continu leren en verbeteren. In de eerste drie artikelen uit deze serie gaven we daar een aanzet toe. Met samen werken aan het taakbord en evalueren zorg je voor een goede fundering om het continu leren en verbeteren in gang te zetten.

Routine krijgen in het oefenen. Het materiaal afwisselend houden. Het doel dichtbij brengen. Gestimuleerd worden vanuit je omgeving. Hoe zorg je daarvoor? Kleine sprints geven het ritme aan en zorgen dat jouw team de opdracht wel klein móet maken. De retrospective (evaluatie) wordt de routine die je nodig hebt om tijd te maken voor evalueren en verbeteren. Alles daarbinnen is vrije ruimte. Die heb je nodig om de aanpak voor jouw team op maat te maken. En daarbij zijn weer allerlei hulpmiddelen denkbaar die jullie werk kunnen optimaliseren.







Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Wat ik van dit artikel opsteek is ...


Wat het artikel voor directer toepasbaar zou maken is ...