woensdag 1 juli 2015

Alleen met bevlogenheid kom je tot echt resultaat


“Mensen groeien op het moment dat ze beseffen dat ze dingen kunnen realiseren. Wanneer ze in zichzelf geloven, dan hebben ze het eerste geheim van succes ontdekt.” 

- Norman Vincent Peale -

Waarom is het zo lastig om mensen te motiveren en vooral gemotiveerd te houden? Waarom hebben zoveel goed bedoelde managementinterventies een averechts effect? Hoe grijp je effectief in op het moment dat resultaten achterblijven?



Het model dat we nu gaan toelichten, gaat je helpen om je kennis over motiveren van medewerkers in een ander licht te zien. Vanuit het doel om meer inzicht te krijgen in de oorzaken van burn-out is het Job Demands-Resource model (JD-R model) ontwikkeld (Demerouti en collega’s). Hier lag een model aan ten grondslag dat werkeisen en energiebronnen in verband bracht met burn-out. Inmiddels is het een veelgebruikt model om de relaties tussen werkkenmerken en -uitkomsten te bestuderen. Het model laat zien dat bepaalde taakeisen stressreacties veroorzaken en daarmee het beoogde resultaat verlagen. Daarentegen verhogen werkhulpbronnen de bevlogenheid en hebben ze ook bewezen invloed op het verhogen van het beoogde resultaat.



Met dit in het achterhoofd biedt het JD-R model een kader om te bepalen welke managementinterventies ervoor zorgen dat een organisatie beter draait. Het model biedt daarnaast een kader om te beoordelen hoe managementinterventies worden ervaren door medewerkers. We hebben inmiddels in de praktijk ervaren dat een door het management als hulpbron ingezette interventie, door medewerkers ervaren kan worden als een eis. Bevlogenheid en stressreacties zijn te meten, waardoor je feedback krijgt over hoe je interventies zijn ervaren door medewerkers, als eis of als hulp. Deze terugkoppeling kun je meenemen bij het bepalen van een volgende interventie richting meer resultaat.

In het cyclische proces van een lerende organisaties zetten we zoveel mogelijk in op hulpbronnen. Toch kom je er vaak niet onderuit om de taakeisen te verhogen (besparing, teamwisselingen, nieuwe overheidsrichtlijnen waar aan voldaan moet worden of een reorganisatie t.g.v. een fusie). In dit geval is het belangrijk dat deze taakeisen (die het resultaat in gevaar brengen) worden vergezeld van voldoende hulpbronnen zodat medewerkers het gevoel houden dat ze de taakeisen aankunnen. Door het evenwicht tussen taakeisen en hulpbronnen te bewaken is bewezen dat dit de bevlogenheid en de resultaten vergroot.

Dit is het 1e artikel uit een serie van artikelen met als thema "Cyclisch op stap". Hiermee effenen we de weg naar een lerende organisatie. Dat doen we aan de hand van een aantal modellen waarmee we in de praktijk organisaties een stap verder hebben geholpen. Deze serie artikelen vormt de basis voor het eerste deel van ons boek "Praktisch op weg naar Resultaat". Dit boek biedt een stappenplan, ondersteund door verschillende praktische werkvormen, om te komen tot een lerende organisatie

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Wat ik van dit artikel opsteek is ...


Wat het artikel voor directer toepasbaar zou maken is ...